Biuro Rachunkowe Ekspert s.c. - Poradnik

Formy opodatkowania

Każda działalność gospodarcza podlega opodatkowaniu – o czym powinni wiedzieć wszyscy, którzy taką działalność zamierzają prowadzić, ale czy wszyscy również mają świadomość tego, że wyłącznie od nich zależy jakiego rodzaju podatek to będzie?

Podatnik ma prawo dokonać wyboru formy opodatkowania swojej działalności, tak aby była dla niego jak najbardziej korzystna. Warto zatem poświęcić czas na przeanalizowanie dostępnych opcji i dokonać przemyślanej decyzji. Zaważy ona bowiem nie tylko na wysokości przyszłego podatku, ale także na rodzaju i zakresie ewidencji księgowych, które będą przeprowadzane.

Jeżeli podatnik zdecyduje się na jedną z wymienionych poniżej form opodatkowania, ma obowiązek zgłoszenia tego faktu do urzędu skarbowego nie później niż do do 20 stycznia roku podatkowego lub do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia działalności, nie później jednak niż do dnia uzyskania pierwszego przychodu – jeżeli rozpoczynamy prowadzenie działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego. Podatnik ma do wyboru następujące formy opodatkowania:

1) Zasady ogólne, czyli opodatkowanie w skali podatkowej 18% i 32%. Podatek ten oblicza się od dochodu, to jest od różnicy pomiędzy faktycznie uzyskanym dochodem a kosztami, jakie zostały poniesione w celu jego uzyskania. Jeżeli podatnik zdecyduje się na ten rodzaj podatku, nie ma obowiązku zgłaszać swego wyboru do odpowiedniego naczelnika urzędu skarbowego. Jeżeli w określonym terminie (20.01.) nie poinformuje o preferowanej innej formie, zostanie automatycznie zakwalifikowany do zasady ogólnej.

2) Podatek liniowy – jednolita stawka 19%

Wybierając tę formę należy liczyć się z brakiem możliwości korzystania z ulg przysługujących w zasadach ogólnych ( wyjątkiem jest ulga od osób osiągających dochody za granicą). Jest to dobre rozwiązanie dla działalności, w których kwota uzyskiwanych dochodów jest na tyle wysoka, że warto "uciec" przed drugim progiem podatkowym (32%).

3) Ryczałt od dochodów ewidencjonowanych

Podatek ten jest obliczany od przychodów, które nie mogą być pomniejszane o koszty ich uzyskania. Jest to zatem korzystne rozwiązanie dla podatnika, u którego wartość przychodu jest zbliżona do wartości dochodu. Wybierając tę formę należy prowadzić ewidencję przychodów z prowadzonej działalności. Ryczałt oblicza się samodzielnie, wpłacając co miesiąc daną kwotę do urzędu skarbowego.

4) Karta podatkowa

Jest najprostszym rozwiązaniem, ale też trzeba spełnić szereg warunków co do zakresu prowadzenia działalności, jak i jej formy (np. ilość zatrudnionych pracowników). Decydując się na ten rodzaj opodatkowania nie trzeba prowadzić ksiąg ewidencyjnych, składać deklaracji o dochodach ani zeznań podatkowych. Polega ona na płaceniu określonej i niezmiennej kwoty podatku.




Co jeszcze wrzucisz do kosztów podatkowych?

Prowadząc na własny rachunek firmę masz prawo zaliczyć różne wydatki do kosztów podatkowych. O niektórych nawet nie wiesz. Poznaj je i skorzystaj z możliwości, jakie daje prawo podatkowe.

Aby obniżyć swój podatek powinieneś zastanowić się, co mógłbyś w firmie "wrzucić do kosztów". Pamiętaj o nadrzędnej regulacji, zgodnie z którą kosztami podatkowymi mogą być wyłącznie takie wydatki, które związane są z przychodem w sposób pośredni lub bezpośredni z wyjątkiem tych wymienionych w katalogu kosztów negatywnych (do negatywnych zaliczaja się m.in. wydatki na reprezentację, art. 23 ust 1. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Jako koszty podatkowe możesz wpisać m.in. wydatki związane z korzystaniem z lokalu, w którym prowadzisz działalność gospodarczą (część wydatków na media i czynsz). Lolal możesz zamortyzować (i jest to koszt podatkowy), a do ewidencji środków trwałych i niematerialnych wartości prawnych możesz wpisać swój prywatny samochodód.

Jeśli prowadzisz firmę we własnym domu, na tym też możesz zyskać. Do kosztów zaliczysz część wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania. Należy rozliczyć je proporcjonalnie w stosunku do wydzielonej do celów prowadzonej działalności gospodarczej powierzchni. Przykładowo: prowadzisz działalność tylko w 1 pokoju, który ma około 20 metrów kwadratowych, a mieszkanie 100 m2, wówczas 20% wydatków na media i czynsz będzie stanowić koszt podatkowy. Koszt podatkowy stanowi także zakup mebli do wyposażenia domowego biura.